Masatake Fujita Shihan

Fujita Sensei

Masatake Fujita Shihan

Aikido begon voor Fujita sensei bij zijn vader. De vader van Fujita sensei woonde en werkte lange tijd in Mantsjoerije (Oost China) en was daar lid van de Manchu Budokai, een soort sportvereniging die allerlei krijgskunsten beoefenden zoals judo en kendo. Via deze groep kwam Fujita senior in aanraking met Aikido toen Morihei Ueshiba les kwam geven in Mantsjoerije.

Masatake Fujita werd in 1937 in Mantsjoerije geboren. Hij was een actieve jongeman met ruime interesse in sport, skiën, schaatsen en zwemmen. Toen hij naar de universiteit van Tokyo ging vroeg zijn vader of hij langs Ueshiba sensei wilde gaan. Niet om Aikido te gaan beoefenen, maar simpelweg om O’Sensei zijn groeten over te brengen. Voordat Fujita O’Sensei ontmoette had hij er nog niet over nagedacht om met Aikido te beginnen.

Toen Fujita sensei Morihei Ueshiba ontmoette in november 1956, was hij direct onder de indruk. Fujita zegt zelf: ‘Ik wist niets van Aikido toendertijd, maar vanaf het moment dat ik hem zag kon ik zien dat dit niet zomaar iemand was’. De volgende dag begon Fujita sensei met Aikido in de dojo van Ueshiba sensei.
In die tijd reisde O’Sensei veel tussen Tokyo en Iwama. In de ochtendlessen die Fujita altijd volgde kreeg hij daarom vaak les van Kisshomaru sensei. De ochtendlessen werden toendertijd nooit echt druk bezocht, meestal maar zeven of acht leerlingen. Fujita sensei trainde tijdens deze ochtendlessen onder andere met Shigenobu Okumura sensei, Nobutoshi Tamura sensei, Masamichi Noro sensei en Sadateru Arikawa sensei.

Fujita sensei bracht in de laatste twee jaar van het leven van O’Sensei Morihei Ueshiba erg veel tijd met hem door. Hij was, wat het best valt te omschrijven als de secretaris van O’Sensei. Fujita reisde veel met O’Sensei mee op diens reizen voor de Omoto-Kyo. Vaak was het moeilijk om O’Sensei bij te houden op diens reizen. Fujita vertelde eens dat O’Sensei erg snel liep en met irimi-achtige bewegingen tussen de mensen doorliep. Verder was O’Sensei niet erg lang, dus was het ook nog eens moeilijk om hem in de gaten te houden in een mensenmassa.

Bron (aikido-cabn.nl, 2009)

Dit bericht werd geplaatst in Artikel. Bookmark de permalink .